دنیا را بد ساختند

                       کسی را که دوست می داری دوستت ندارد

                       کسی که تورا دوست دارد تو دوستش نداری

                   اما کسی که تو دوستش داری و او هم دوستت دارد

                          به رسم آیین زندگانی به هم نمی رسند

                                واین رنج است زندگی یعنی این

       توی لحظه های من شیرینترینی

                           واسه عشق و عاشقی تو بهترینی

                                               کاش همیشه محرم دلم تو باشی

                                                                          تو بزرگی اولین و آخرینی

    زن وشوهر جوانی سوار برموتورسیکلت در دل شب می راندند.

    آنها از صمیم قلب یکدیگر را دوست داشتند.

     زن جوان: یواشتر برو من می ترسم
     مرد جوان: نه ، اینجوری خیلی بهتره

     زن جوان: خواهش می کنم ، من خیلی میترسم!
     مردجوان: خوب، اما اول باید بگی دوستم داری.

     زن جوان: دوستت دارم ، حالامی شه یواشتر برونی.
     مرد جوان: مرا محکم بگیر .

     زن جوان: خوب، حالا می شه یواشتر برونی؟
     مرد جوان: باشه ، به شرط این که کلاه کاسکت مرا برداری و روی سرت بذاری نمیتونم راحت 

     برونم، اذیتم می کنه. 

      زن جوان كلاه كاسكت رو روسرش گذاشت.

     *****
     روز بعد روزنامه ها نوشتند: برخورد یک موتورسیکلت با ساختمانی حادثه آفرید.در این

     سانحه که بدلیل بریدن ترمز موتور سیکلت رخ داد، یکی از دو سرنشین زنده ماند و دیگری

     در گذشت. مرد جوان از خالی شدن ترمز آگاهی یافته بود پس بدون این که زن جوان را

     مطلع کند با ترفندی کلاه کاسکت خود را بر سر او گذاشت و خواست برای آخرین بار

      دوستت دارم را از زبان او بشنود و خودش رفت تا او زنده بماند.....

                                          امشب هوای ساحل روحم چه بی ریاست

                                رویای او غم از دل من پاک کرده است

                                     اندوه دوری از تپش یک نگاه ناز

                              دل را به رسم عاطفه نمناک کرده است

                                  یادش بخیر دسته گلی از صداقتش

                                 در لابه لای شهر وجودم نشسته بود

                               دست مرا به رسم وفا سبز می فشرد

                              دستش اگرچه از غم یک عمر خسته بود

                                  او رفت و کوچه های غریبانه زمان

                              در یک سکوت خسته و معصوم مانده اند

                               گل های سرخ عاطفه هم بی حضور او

                                   در گردباد حادثه مظلوم مانده اند

باد سرد زمستانی گلبرگهای مریم را به آهستگی تکان داد.گل ناله کنان خبر دوری خود را با باد به گوش بلبل

شیدا آن عاشق مجهوز فرستاد.پرنده زیبا با دل کوچک وپر از تپش خود جسم نحیف بی رمقش را به گل

رساند.ناله و زاری آغاز کرد که ای جفا پیشهاین چه وقت دوری کردن است؟من چگونه درد هجران تورا

تحمل کنم؟ بیچاره گل مریم....شبنم صبحگاهی از وقت وصال باقی است وتو می توانی دمی کوتاه از مصاحبت

من لذت بری! دقایقی چند نگذشته بود که باغبان پیر با صورت چروکیده و ابروان سفید در حالی که از شدت

اندوه چین و چروک صورت دو چندان شده بود زمزمه کنان پیش آمد ودر حالی که کارد تیز و بران خود را در

برابر دیدگان اشک آلود عاشق بر گردن ظریف معشوقه گذاشته بود پاسخ داد.عمر تو با سپری شدن بهار

پایان گرفته من توان ندارم مرگ تدریجی تو را تحمل کنم.به این جهت از گلستان دورت می کنم و از معشوقت

جدا می کنم وبه کسی که می خواهد برای دیدار عشقی رود تسلیم می کنم.باغبان دسته گل مریم را به فردی

داد در حالی که خودش مشغول کندن چاله ای بود تا بلبل عاشق و مرده از غم گل مریم را دفن کند که حالا به

                                                      خوابی ابدی فرو رفته.............

   خیالــــتو می دزدم ازتو شبســتون خواب                         تو ابرا پنهون می شم یه وقت نبینه مهتاب

   بارون می شم می بارم توآسمون چشمات                       که رو زمین به یاد همه بمونه چشمــــات

   بخوای نخوای فقط تو، بیای نیای فقط تــــــــو                   تو، تو فقط تــــو، آهای آهای فقط تــــــــــــــو

   از سر پرچین شب وقتی سرک می کشــــــی                    مهتاب هاج و واج وپایین ترک می کـــشی

   می یاد واسه تماشا می افته تو حوض نــــور                  اونجا که عکس چشمات افتاده ازراه دور

   بخوای نخوای فقط تو بیای نیای فقط تـــــــــو                   تو،تو فقط تو،آهای آهای فقط تــــــــــــــــــو

   تــــــو ترمه نگاهم چــــــــشات گلابــــتونه                      گذشـــــــتن از تـــــو سخته محاله دل بتونه

   یـــه گوشه توی قلب هر آدمـــــی نوشـــته                      با عشق میشه پنبه کرد هرچی که غصه رٍشته 

می خوابم به آن امید که خواب آه سینه ام را شنیده باشد و از سر عطوفت

نگاه بخشش خود را به قلب بیمارم کنــد و خیــال شیرین او را برایم به ارمغان

بیاورد تا لحظاتی طولانی شاد باشم و غصه هـــا را به گــورستان سواحـل خامـوش

 بسپارم ! با خیـالش در جشن مهربانی شمـع عشــق را روشن کنیم تـا نقطه امید قلبم

                                         دوباره روشن شود...

                                                                                                     كي دوست داره؟ هيچكس .

                                                   كي برات ميميره؟ هيچكس .

                                                   كي ديوونته؟ هيچكس.

                                                   كي عاشقته؟ هيچكس.

                                                   كي فداته؟هيچكس.

                                                ميدوني من كيم؟ هيچكس

      آن که سودا زده چشم تو بوده است، منم

   آن که از هر مژه صد چشم گشوده است، منم

       آن جفا دیده،گرفتار،وفا پیشه که چشم

    بسته از غیر تو،تا بر تو گشوده است، منم

    آن که در خاطره اش حرف وفا نیست تویی!

       وآن که آکنده زمهر تو دل اوست منم

      آن که در وادی عشق تو سر تسلیمش

     رایگان برکف اخلاص چنان کوفت منم!!!

تصوری داشتم، خیال کردم که در ساحل دریا با خدا قدم می زنم، در آسمان تصویری از زندگی خود دیدم

همه جا دو رد پا دیدم،یکی از آنِ من و دیگری جای پای خدا بود.وقتی در آخرین تصویر زندگیم بر روی

شنها نگاه کردم، دیدم که گاهی فقط یک رد پا می بینم.....        خدایا!!!!

فرمودی که اگر به تو ایمان آورم هرگز تنهایم نخواهی گذاشت چرا در سخت ترین مواقع زندگی

رد پایی از تو نمی بینم ...... چرا در آن اوقات رهایم کردی.......

فرمود: فرزند عزیزم تو را دوست دارم و هرگز تنهایت نگذاشته و نخواهم گذاشت،

اگر در سخت ترین اوقات فقط یک رد پا می بینی

آن ردپای من است که تورا به دوش کشیده ام........

چرا گرفته دلت مثل آنکه تنهایی

چقدر هم تنها! خیال می کنم دچار آن رگ پنهان رنگها هستی

دچار یعنی عاشق

وفکر کن که چه تنهاست اگر که ماهی کوچک دچار آبی بیکران باشد....

 قطار می رود

  تو می روی

  تمام ایستگاه می رود

  و من چقدر ساده ام که سال های سال

  در انتظار تو کنار این قطار رفته ایستاده ام

  وهمچنان به نرده های ایستگاه رفته تکیه داده ام......

پیرمردی صبح زود از خانه اش خارج شد. در راه با یک ماشین تصادف کرد و آسیب دید.

عابرانی که رد میشدند به سرعت او را به اولین درمانگاه رساندند. پرستاران ابتدا زخمهای

پیرمرد را پانسمان کردند سپس به او گفتند: باید ازتو عکسبرداری شود تا جایی از بدنت آسیب

ندیده باشد. پیرمرد غمگین شد و گفت عجله دارد و نیازی به عکسبرداری نیست. پرستاران از

او دلیلش را پرسیدند. پیرمرد گفت زنم در خانه سالمندان است. هر صبح آنجا میروم و صبحانه

را با او میخورم. نمیخواهم دیر شود! پرستاری به او گفت: خودمان به او خبر میدهیم. پیرمرد با

اندوه گفت: خیلی متأسفم. او آلزایمر دارد. چیزی را متوجه نخواهد شد! حتی مرا هم

نمیشناسد! پرستار با حیرت گفت: وقتی که نمی داند شما چه کسی هستید، چرا هر روز صبح

برای صرف صبحانه پیش او میروید؟ پیرمرد با صدایی گرفته، به آرامی گفت: اما من که میدانم

او چه کسی است!!!!